Güvercin Grisi

Bugün yıllardan Perşembe
Evden hiçbir zaman çıkmamalıydım.
Yağmur yağıyorsa eğer,
Ve kargalar hudut ihlalinde çığır açtılarsa
O bana yalvarırcasına bakardı.
Evet, ağzımdan düşüverecek şimdi:
Ben, bir melekle yaşıyorum kaloriferli bir evde
Hem de bazan onu işe götürüyorum cebimde.
Soğuk bir Haziralık sabahı yolunu şaşırmış.
Penceremi tıklattı.
Ben de pek sual etmedim, buyurlandı kanepemde.
İşte o günden beri birlikte yaşlanırız.
Ve çoğu zaman o bana yalvarır.
Yağmur yağıyorsa eğer,
Sokaklara atmak isterim kendimi.
Annem yoksa eğer evde,
Ve kargalar hudut ihlaline ışık tutuyorlarsa,
Soluk mavi olur evim.
Tam da böyle anlarda sokaklara düşer ellerim.
Kendim ve yolsuz meleğim.
Benim için hava hayli hoş.
Islanmak bir nevi arınmak.
Göktekinden gelen bir tas şifa.
Ama onun için pek öyle değil.
Arındıramaz o kendini.
Kanatları nem kokar.
Evin içinden rutubetin kokusunu atamıyoruz sonra.
Sonrası.

Yayınlayan

Şark Beyfendisi

sarkbeyfendisi@yahoo.com 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s