Ankara’da Bir Şeyler Hep Yarım Kalır

ankara

zafer elbette bizim olacak, sen şimdilik
ekmeğin fiyatından haber ver
bu uçsuz bucaksız yolu neden teptiğinden
sahi
geldiğim yerde de böyleydi gökyüzü
şehirlerin alamet-i farikasını gebertip geldim ben
üstümdeki kanlı gömleği boş verip
nerede soluklanalım ondan haber ver
denizlerden bahset mesela gökyüzü neden mavi
alnındaki kara lekeyi
başka bir şehirde bırakırız
dönerken
otobüs camının yansımasından
birbirimize bakarız
sana hiç gitmediğim o yerden bahsedemem
ama hep üstümde taşırım
bu yükü beraber çekmekten değil de
nerede oturabiliriz ondan haber ver
öyle bir şey anlat ki bana, tüm işçiler adına
gündelik sıkıntılar hafif kalsın
gerçi biz
sigara paketini arka cepte taşıyıp
ezilmesine karşı koyamazdık
cepli gömleklerin demode olduğundan bahset ki
utancımızı bize hatırlatsın
yıldızlardan bahset biraz
nasıl oluyor da ellerinin oraya uzanabileceğini düşündüğümden
bırakalım büyük hayalleri başkaları kursun
belki de böylece,
koşmamak için düşmeyi öğretiyorsun
ankara’dan bahset bana
griliğinin nasıl beyaza dönüştüğünden
meteoroloji müdürlüğünü boşver sevgilim
sen bana yakacak kitabımız kaldı mı ondan haber ver.

 

Veda

T.Atmaca’ya,

img_5119

Şimdi bana hiçbir şey yakışmıyor
Yırtık gömlek yakasında vedalar avutmuyor
Ve yine vedalar veda gibi olmuyor
Su akmıyor, çark dönmüyor, yol gidilmiyor
Bana bu zamanda zaman yetmiyor
Eksik kalıyor çayın şekerli kısmı
Kanatlı kuşlar tayfası, uçmaya azmetmiyor
İzin verilmiyor, her şey tükeniyor, zaman yetişmiyor
Şimdi beni deli bir baharda çırılçıplak bıraktın
Affedilmek artık sana masum, bir sana güzel
umut bile yarın gelmelerle sözleşiliyor
Ödünç şiirler saklı tutuluyor. Hoşca kal.